خلاصه درس چهاردهم:
1-ادوات استفهام عبارتند از: مَنُو(کیست)، شُنو(چیست)، وِین(کجا)، منین و إمّین(از کجا)، شگَد و چم(چقدر)،یِمتی(کی، چه زمانی)
2-شنو قصدک، برنامج، شغلک؟ منظورت چیست؟ شنو أکله بالمطعم: چه غذایی در رستوران هست؟ وِین الفِندِق؟ وِین تسکن؟ وین تروح؟کجا...؟
3- إمّین (منین) جایین إنتو؟ از کجا می آیید؟ منو المضیِّف؟ مهماندار، مهمانپذیر کیست؟
4- إشگد تِرید؟ چه مقدار می خواهید؟ چم المسافة لَبغداد؟ تا بغداد چقدر فاصله است؟
5- یِمتی(yemta) مسافر حضرتک؟ جنابعالی کی مسافرهستی؟باکر آنی مسافر: فردا من مسافر هستم.
6-یکی از فعل های پرکاربرد "دادن" است که در عامیانه"نَطا(NATA) و معادل فصیح آن أعطی است؛ هوّ نَطانا عِنوانه: او آدرس خود را به ما داد. همّ نَطَونی رقَمهم: آنها شماره خود را به من دادند. هیّ نطت کتابها لإختِها: او کتابش را به خواهرش داد.
7-اصطلاح من حسن الحظ یا لَحسن الحظ یعنی خوشبختانه و متضاد آن من سوء الحظ یعنی متأسفانه است.
8-من حسن الحظ عِدی وقِت (وگت) یعنی خوشبختانه وقت دارم و من سوء الحظ آنی تعبان: متأسفانه خسته ام.
تدریبات 14
من فضلچ، إفتحی الجـّنـطة.
وین إلتـکسی، الله یخلّـیک.
شگد معِچ فلوس؟
سفـرة سعیدة، إنشالله.
أکو تلفون بالمطار؟
شْگد باقی بْ لُـبْنان؟
معکم أشیاء ممنوعة؟
عندکم کامیرة وأفلام؟
إلمفتش عراقی لو أمریکی؟
شـْلونکم؟ زینین إنشالله؟
إفـْتج إلجـُّنـطة، من فَضـْلک.
معـک کامیرة وفِـلِم؟
هو مفتـش بـِالـْمـَطار.
شـْگَد إنت باقی هنا؟
بیتک یـَمّ إلسـّوگ.