خلاصه درس یازدهم:
1- اهلا و سهلا أیّ خدمه؟ مصطلح أیّ [أو أی بالسکون] یعنی سلام؛ چه چیزی می خواهید؟
2- شُنو اسم حضرتک؟ شُنو بمعنی ماذا و وقتی خانم باشد می گوییم شنو اسم حضرتِچ؟ اسم جنابعالی چیست؟
3- کم(در تلفظ:چم) کیلومِتِر إلی کربلا؟فاصله تا کربلا چقدر است؟ کم عمرک؟ چند سالته؟
4-کلمه "چی" در زبان عربی به معنی شغل است مثلا می گوییم جادرچی یعنی چادر دوز؛چادرساز، بوسطچی یعنی پستچی . اگر خانم باشد بوسطچیه. پس چی و چیه به معنی صاحب شغل و حرفه است.
5- کسی که شغل چیزی را دارد با کلمه"أبو" به کار می رود مثلا ابو تَکسی: راننده تاکسی، ابو قهوه یعنی قهوه چی و کلمه "أبو" گاهی به عنوان ستهزاء است مثلا آدم سبیلو را می گویند: أبو شَوارب و به آدم پر ریش می گویند: ابو لِحیة پس کلمه ابو به معنی صاحب و دارنده ویژگی ای است.
6- همه فعل های امر به این صورت می آیند: جیب، جیبی، جیبوا(مذکر-مونث-جمع): بیاور؛ رُح، روحی، روحوا به معنی رفتن. سِدَّ، سِدّی، سِدّوا الباب درب را ببند، الطریق: راه را ببندید.
تدریبات 11
مفتش: من فـَضلچ إفتحی الجُّـنطة.
بسمة: بکل سُرور.
مفتش: مَعچ أشـْیاء ممْنوعَة؟
بسمة: لا ولله، کلـْها ملابس شَخصِّیة.
مفتش: شْگد مَعَچ فْـلوس؟
بسمة: معی حوالی ألف دولار.
مفتش: مَعَچ کامیرة أو جگایر؟(سیجارة)
بسمة: عندی کامیرة بس.
مفتش: طَـیِّب.
بسمة: من فَضلک، وین إلتَّکـْسی؟
مفتش: إلتَّکسی هناک گدّام المطار.
بسمة: شکراً، مع السلامة.
مفتش: سفـْرَة سَعیدة، انشالله.